Δίπτυχο: η αγάπη που δεν λέει το όνομά της. Ένα κείμενο για το φεστιβάλ Outview 2011

 

Άγγελος

Ένας πόθος καταδικασμένος για πάντα στη σκιά. Μια αγάπη που δεν τολμάει να πει το όνομά της. Κορμιά που μόλο που κατοικούν τον ίδιο πίνακα δεν πρόκειται να συναντηθούν ποτέ. Πρόσωπα που το κοντινότερο στην απόλαυση που γνωρίζουν είναι μια θλιμμένη αυτοϊκανοποίηση. Ένα δίπτυχο για τις εξορίες του σώματος -στην ζωή και την τέχνη- και την ευτυχή επανεύρεση της απόλαυσης -στην ζωή και την τέχνη.

diptich vlcsnap-2011-05-18-23h21m18s51

Comments Make Me Happy

Το email σας δεν θα εμφανιστεί. Τα πεδία με τον αστερίσκο είναι υποχρεωτικά.

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>